Strona główna  /  Rok Maryjny w SM  /  Nabożeństwo

Nabożeństwo

1.      Wprowadzenie


Od wieków Maryja w Kościele katolickim czczona jest jako Matka Bolesna. Ewangelia i tradycja pokazuje nam siedem scen cierpienia Maryi, są to:

1. Proroctwo Symeona (Łk 2, 34-35)

2. Ucieczka do Egiptu (Mt 2, 13-14)

3. Zgubienie Jezusa (Łk 2, 43-45)

4. Spotkanie z Jezusem na Drodze Krzyżowej (Ewangelie o nim nie wspominają)

5. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (Mt 27, 32-50; Mk 15, 20b-37; Łk 23, 26-46; J 19, 17-30)

6. Zdjęcie Jezusa z krzyża (Mk 15, 42-47; Łk 23, 50-54; J 19, 38-42)

7. Złożenie Jezusa do grobu (Mt 27, 57-61; Mk 15, 42-47; Łk 23, 50-54; J 19, 38-42)

 

Choć Maryja nie cierpiała na sposób fizyczny, na skutek np. zadanych jej ran, to nie sposób zaprzeczyć, że w Jej życiu cierpienie było obecne. Pisarze kościelni spierają się ze sobą o to, czy Maryja była wtajemniczona w plan zbawienia świata przez Jej Syna, w Jego życie i śmierć. Jednak z całą pewnością nie była biernym świadkiem cierpień Jezusa Chrystusa i Jego całego życia. Świadectwa Ewangelii pokazują nam, że miała w nich udział. Zapewne, jako matka, doznawała cierpienia na widok męki i śmierci swojego Syna, męki jaką trudno jest zrozumieć i opisać. Ponadto Maryja towarzyszyła w sposób wyjątkowy Jezusowi przez całe Jego życie, również wtedy, gdy był niezrozumiany i odrzucony przez ludzi. I tak jak nasze matki dzielą z nami nasze radości i cierpienia, tak też i było w życiu Maryi. Cierpienie, którego ona doświadczyła patrząc na śmierć swojego niewinnego Syna, który umierał za każdego z nas, czyni Ją towarzyszką naszych cierpień i boleści. Pod krzyżem Chrystus Maryję uczynił matką każdego z nas, a zatem jako nasza Matka, towarzyszy nam ona w każdych życiowych doświadczeniach, a szczególnie w tych bolesnych.


Świadectwo:

Historia rodzeństwa z Damaszku

Cierpiąca Maryja jest pomocą i oparciem dla tysięcy chrześcijan, którzy doświadczają koszmaru wojny a także prześladowań. Takim oparciem i pociechą stała się i dla sześcioletniej dziewczynki, która straciła swojego brata. To rodzeństwo, pomimo toczącego się koszmaru wojny bawiło się pewnego dnia w chowanego. Dziecinna igraszka. Podczas tej zabawy kilkuletni chłopiec został śmiertelnie trafiony przez snajpera. Odtąd siostrę bardzo często widuje się na grobie młodszego brata. Dziewczynka rozkopuje dłońmi ziemię i woła: „Wyjdź już z kryjówki, nie chcę się już bawić!". W jej dłoniach często obecny jest różaniec...


2.     
Czytanie:

A obok krzyża jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. (J 19,25-27)


3. Rozważanie

Maryja trwa mężnie pod krzyżem swojego Syna. Była obecna w każdej chwili Jego życia, zawsze obok Niego, bez zbędnego narzucania się, dominowania. Nawet przy Synu potrafiła być pokorną służebnicą. Pod krzyżem Chrystus uczynił ją Matką wszystkich ludzi, każdego i każdej z nas. Jest w tym wielka miłość Boga do człowieka, bo kto bardziej niż matka zrozumie cierpienie, ból jaki nam w życiu towarzyszy. To Maryja pomaga nam w cierpieniu odnaleźć sens i oddać je Chrystusowi. Maryja w sposób szczególny jest matką cierpiącego Kościoła, tych wszystkich naszych sióstr i braci, którzy z powodu wiary w Chrystusa znoszą dyskryminację i prześladowanie każdego dnia.

Opracował ks. Tomasz Grzyb